Sto lat temu poświęcono Dom Młodzieży

11 sierpnia 2019 407

10 sierpnia 1919 roku odbyło się uroczyste poświęcenie Domu Młodzieży im. Ignacego Paderewskiego. Tak rozpoczęła się trwająca już 100 lat bogata historia budynku przy ulicy Olimpijskiej.

Dom Młodzieży w trakcie budowy • fot. archiwum Stowarzyszenia Komorowice


Dla jednych to Dom Ludowy, dla innych "pajta"czy Dom Kultury, jednak historyczna nazwa 100-letniego budynku przy ulicy Olimpijskiej to Dom Młodzieży. Obiekt powstał tuż po odzyskaniu przez Polskę niepodległości z inicjatywy Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Inicjatorem budowy był ks. major Pogódek, który zachęcając młodzież do pomocy w budowie zbierał ją koło drewnianej szopy, którą nazwał "pajtą". Budynek zaprojektował Józef Tomanek z Komorowic.

- 10 sierpnia 1919 roku poświęcenia budynku dokonali ksiądz proboszcz Sznajder przy udziale 8 księży, blisko 10 delegacji różnych stowarzyszeń, nawet z Krakowa z Krowodrzy. Publiki było bardzo dużo. J.E. ks. bp A. S. Sapieha zaszczycił nas listem, w którym przesłał duchowieństwu, młodzieży, parafianom błogosławieństwo - czytamy relację w kronice parafialnej.

Zaledwie pięć dni później w budynku odbyło się zgromadzenie przedwyborcze chrześcijańskich organizacji, a 17 sierpnia głosowanie.

Wizyta ks. bp Adama Sapiehy w 1920 roku • fot. archiwum Stowarzyszenia Komorowice


Bardzo ważną datą w historii budynku był 1920 rok. Wówczas do Komorowic automobilem przyjechał ks. bp Adam Sapieha. 15 czerwca w Domu Młodzieży duchowny przemówił "bardzo serdecznie do zgromadzonych parafian i udzielił błogosławieństwa".

Do wybuchu II wojny światowej w obiekcie prężnie działały organizacje o katolickim obliczu.

Dom Ludowy w latach 60. • fot. archiwum prywatne


Po wojnie Dom Młodzieży, w którym po 1945 roku odbywały się liczne akademie, przedstawienia i imprezy katolickie, został w 1950 roku zamknięty i przeobrażony w Dom Ludowy, placówkę "kultury" w stylu stalinowskim oraz na siedzibę PZPR. W 1961 roku władze komunistyczne usunęły w Komorowicach naukę religii ze szkół, była ona odtąd realizowana w salkach Domu Ludowego.

W 1955 roku do Domu Ludowego wprowadziła się Biblioteka Gminna. Najpierw biblioteka zajmowała mały, jednoizbowy lokal. Dopiero w 1962 roku bibliotece przydzielono drugi lokal, dzięki czemu powstała czytelnia. 

W drugiej połowie lat 60. pojawił się pomysł rozbudowy obiektu. Głównym inicjatorem był przewodniczący Gromadzkiej Rady Narodowej Karol Kraus. Inwestycja obejmowała dobudowanie drugiego piętra, wymianę dachu dwuspadowego na stropodach oraz dobudowę garaży dla OSP i pomieszczenia dla biblioteki. Wymieniono także okna. Charakterystyczne łuki zostały zmienione na prostokąty. 

Dom Ludowy w latach 70. • fot. archiwum Stowarzyszenia Komorowice


18 kwietnia 1971 oddano do użytku rozbudowany Dom Ludowy. W obiekcie znalazły swoje lokum wszystkie organizacje działające na terenie gromady. W rozbudowanym budynku umieszczono siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej Komorowice Krakowskie, której członkowie w niemałym stopniu przyczynili się do rozbudowy obiektu. 

Po rozbudowie Domu Ludowego do 115 metrów kwadratowych zwiększyła się powierzchnia Gromadzkiej Biblioteki Publicznej.

Dom Kultury przed remontem elewacji • fot. komorowice.pl


W latach 90. obiekt przeszedł modernizację. Wyremontowano m.in. salę widowiskową. W 2004 roku do Domu Młodzieży dobudowano wschodnie skrzydło, w którym znajduje się garaż na trzeci samochód ratowniczo-gaśniczy. 

Kilka lat temu obiekt zyskał nową, pastelową elewację. Dziś w Domu Młodzieży, oprócz Domu Kultury, Ochotniczej Straży Pożarnej Komorowice Krakowskie, filii Książnicy Beskidzkiej, swoją siedzibę ma także miejscowa Rada Osiedla, Komorowickie Stowarzyszenie Muzyczne, a także Stowarzyszenie Komorowice.

Dom Kultury i odnowiony plac im. Józefa Niemczyka • fot. komorowice.pl
Ariel Brończyk / Stowarzyszenie Komorowice

Komentarze